Gitaardocent Rolf van Meurs is al sinds de oprichting verbonden aan Phoenix Cultuur. Als kleine jongen kwam hij in aanraking met gitaarmuziek: “Mijn ouders draaiden veel Spaanse muziek. Daardoor is het gitaarspelen in mijn leven gekomen. Toen ik een jaar of zeven/acht was dacht ik: dát wil ik ook eens proberen.” Dat proberen werd een succes. Rolf studeerde aan de conservatoria van Tilburg en Leuven en geeft les in vrijwel alle stijlen gitaarmuziek.
Gitaarspelen is meer dan een passie
Het mooiste aan lesgeven vindt Rolf het doorgeven van zijn enthousiasme voor gitaarmuziek. “Proberen stap voor stap iemand iets te leren en daar ook een passie in door te geven, dat vind ik leuk.” Maar het gitaarspelen is meer dan een passie: “Je leert ook discipline. Als je goed wilt worden en het lang vol wilt houden, moet je blijven oefenen. Iedereen belandt wel eens in een dip, maar het is de uitdaging om dan iets te vinden waar je weer nieuwe energie van krijgt. Ik vind het heel leuk om te zoeken naar waar de ingang zit waarmee ik een leerling gek kan krijgen van de gitaar. Bij kinderen is dat mooi om te zien, want die zijn nog niet met zoveel soorten gitaarmuziek in aanraking gekomen en horen dan voor het eerst iets waar ze enthousiast van worden.”
Probeer het gewoon
Mensen die twijfelen of het leren bespelen van een instrument iets voor hen is, zou Rolf willen meegeven dat het nooit verkeerd is om het te proberen. “Kom gewoon een keer vrijblijvend langs. Dan kun je zelf ervaren of het iets voor je is”. Het levende bewijs is voor Rolf een leerling van boven de 70. “Hij bewijst dat je ook op latere leeftijd nog een instrument kunt leren bespelen. Het brengt soms wat meer fysieke uitdagingen mee dan bij een kind en de leercurve is wat langer. Maar het kán wel.” Een andere leerling speelt gitaar en zingt daar ook bij. “Ze treedt daarmee op voor ouderen en probeert op die manier actief te blijven. Soms maakt ze maanden niet echt progressie, maar dat is niet waar ze voor komt. Ze komt omdat ze het leuk vindt en omdat het gitaarspelen wat voor haar doet.”
“Dat is waar ik het voor doe”
Voor Rolf is het niet belangrijk of je al goed kunt spelen. “Het belangrijkste vind ik dat iemand zich blij en fijn voelt bij wat hij doet. Of iemand nu heel goed speelt of nog niet, dat maakt voor mij niet zoveel uit. Niet iedereen heeft hetzelfde talent, maar ik probeer iedereen zo goed mogelijk te begeleiden in wat diegene kan. Als iemand daar blij van wordt en trots is op zichzelf, word ik daar op mijn beurt ook heel blij van. Dat is waar ik het voor doe”